تبليغاتX
www.abdi197.blogfa.com - پرستاران در شش نقش

www.abdi197.blogfa.com

پرستاری وعلمی

پرستاران در شش نقش

 ۱.نقش مراقبتي: به بيمار كمك مي‌كند تا آن دسته از كارهايي را كه در حال سلامت به تنهايي قادر به انجام آن بوده ولي اكنون قادر به انجام آنها نيست، به مرحله عمل درآورد. مانند غذا خوردن.

۲.نقش درماني: گرچه درمان به عهده پزشكان است ولي پرستار با مشاهدات دقيق از وضع بيمار و با داشتن مهارت‌ها و گذراندن وقت زياد بر بالين بيمار و بررسي عكس العمل بيمار به درمان، نقش مهمي در كمك به طرح برنامه درماني يا تغيير و اصلاح آن دارد.

۳.نقش حفاظتي: كمك به بيمار براي مصونيت وي از عوامل محيطي مثل عفونت، آتش‌سوزي، افتادن و...

۴.نقش آموزشي: آموزش و راهنمايي بيمار يكي از مسووليت‌هاي مهم پرستار است مثل آموزش در مورد مراقبت‌هاي لازم در منزل يا اقدامات بهداشتي.

.۵ نقش هماهنگي: هماهنگي كار تيم پرستاري در رابطه با برنامه‌ريزي برنامه كار بهياران و كمك بهياران و ساير پرسنل خدماتي و هماهنگ كردن كار گروه‌هاي ديگر در رابطه با تيم درمان مثل مشاوره با قسمت‌هاي گوناگون تغذيه، مددكاري، آزمايشگاه، فيزيوتراپي، راديولوژي.

.۶ نقش حمايتي: پرستار كسي است كه بيش از افراد ديگر با بيمار در ارتباط بوده و خواسته‌هاي او را به روشني مي‌داند و به همين جهت مي‌تواند مدافع و حامي او باشد و واسطه مؤثري براي بيمار با نهاد‌هاي مختلف درماني  به حساب مي‌آيد. مثل مركز مبارزه با سل.

‌به‌طور كلي حيطه خدمات پرستاري تنها بيمارستان نيست  بلكه پرستار وارد اجتماع شده و در محل‌هايي مختلف مانند كلينيك‌ها، مدارس، سازمان‌هاي بهداشتي، كارخانه‌ها، منازل، مطب‌ها، مهد‌كودك‌ها، خانه سالمندان و وسايل حمل و نقل عمومي مانند كشتي و هواپيما و قطار فعاليت مي‌كند.

وقتي پرستار بيمار مي‌شود

بررسي‌ها نشان مي‌دهد پرستاران شاغل از نوعي اختلالات اسكلتي عضلاني رنج مي‌برند. نتايج مطالعه‌اي كه در دانشگاه علوم پزشكي ايران انجام شد، نشان داد اغلب پرستاران شاغل در مراكز درماني و بيمارستاني به دليل حجم بالاي كار و كمبود پرسنل پرستار، از اختلالات اسكلتي عضلاني رنج مي‌برند.

در اين تحقيق، علل، ميزان و شيوع اختلالات اسكلتي عضلاني در 615 پرستار با حداقل يك سال سابقه كار مورد بررسي قرار گرفت. در پايان اين مطالعه مشخص شد، بيشترين درصد اختلالات عضلاني استخواني به ترتيب با 65 درصد مربوط به اختلالات زانو، 56 درصد مربوط به اختلالات گردن، 54 درصد اختلال شانه، 55 درصد اختلال و درد كمر، 45 درصد درد مچ دست و 41 درصد اختلال مفصل ران است.

هر چند شاخص توده بدني، سابقه اختلال عضلاني و اقدام به انجام خدماتي همچون كمك كردن به بيمار در بلند شدن، از عوامل تاثيرگذار در بروز اين اختلالات است اما نتايج اين مطالعه نشان مي‌دهد عوامل اصلي در شيوع اختلالات عضلاني استخواني در ميان پرستاران، كمبود پرسنل پرستار، حجم كاري زياد و ناكافي بودن مرخصي‌هاي استحقاقي و استعلاجي اين پرسنل زحمت‌كش در مراكز درماني و بيمارستاني است.

 

چقدر كار؟

به گفته رييس انجمن علمي پرستاري كشور، پرستاران ايراني در هفته 14 ساعت بيشتر از استاندارد جهاني كار مي‌كنند. بر اساس استانداردهاي جهاني، هر پرستار بايد 30 ساعت در هفته كار كند در حالي كه در ايران پرستاران 44 ساعت در هفته كار مي‌كنند. مسعود فلاحي مي‌افزايد: <علاوه بر بالابودن ساعات كاري، كم بودن تعداد پرستاران به نسبت بيماران نيز باعث بروز فشار رواني در بين اين قشر زحمتكش مي‌شود.>

رييس اتحاديه كاركنان بيمارستان‌ها و مراكز درماني كشور در جشن تقدير از پرستاران شهر، معيشت، سختي كار، كمبود نيروي انساني، ساعت كاري زياد و بيكاري را از مشكلات شغلي پرستاران دانست.  مهندس نيازي با اشاره به اينكه ضريب استاندارد پرستار براي هر تخت بيمارستاني 1/0 است ولي در حال حاضر اين ضريب در ايران 7/0 است، افزود كه اين موضوع باعث مي‌‌شود پرستاران فشار كاري زيادي را تحمل كنند.

 

15 توصيه پيشگيرانه به پرستاران

1) پوشيدن كفش مناسب پرستاري با كفي مناسب

2) قراردادن اجسام تيز در ظروف و محفظه‌اي مخصوص هنگام حمل و نگهداري

3) نصب سيستم اتصال به زمين، تست و تعمير تجهيزات معيوب يا مشكوك به‌وسيله افراد با تجربه

4) اجراي دستورالعمل‌هاي ايمني و بازرسي دوره‌اي تجهيزات پزشكي الكتريكي

5) تميز نگه‌داشتن تمام مسيرها و محل‌هاي عبور

6) پوشيدن لباس مناسب هنگام تماس با پرتوها، اجراي دستورالعمل‌هاي ايمني براي كاهش تماس با پرتوها

7) نصب دستگاه تهويه هوا در اتاق بيماران براي كاهش و خطرات گازها، بخارات و گرد و غبار

8) نصب شير مخصوص شستشوي چشم

9) افراد حساس به لاتكس طبيعي بايد از دستكش‌هاي بدون لاتكس استفاده كنند و مراقب تماس با تجهيزات حاوي لاتكس باشند

10) كنترل و احتياط‌هاي لازم براي پيشگيري از عفونت ناشي از تماس با خون، مايعات و بافت‌هاي عفوني بدن

11) استفاده منظم از وسايل محافظتي (مانند دست‌كش، عينك و روپوش)

12) شستن دست و ساير قسمت‌هاي پوست بعد از تماس با خون يا مايعات بدن

13) پيروي از دستورالعمل‌ مناسب هنگام استفاده، حمل و نگهداري سوزن‌ها و اجسام تيز و برنده

14) كمك‌گرفتن از ديگران هنگام بلندكردن و جابه‌جاكردن بيماران سنگين، رعايت نكات بهداشتي و يادگيري اصول صحيح حمل بيماران سنگين

15) فراهم‌كردن مشاوره و درمان براي كاركناني كه در شرايط روحي بدي كار مي‌كنند و ممكن است دچار استرس و مشكلات روحي شوند.‌

+ نوشته شده در  چهارشنبه 13 تیر1386ساعت 22:24  توسط غلامرضا عبدی  |